کوشش و خلاقیت

کوشش دو نوع است. یکی کوشش جسمی و دیگری کوشش روانی، که کوشش روانی در واقع نوعی ریاضت است و تنها عده کمی از افراد، تن به این کوشش می دهند

 در یک طبقه بندی، افراد به سه گروه تقسیم می شوند

الف) آنان که فکر خود را به کار می اندازند و ریاضت فکری می کشند

ب) آنان که تظاهر به فکر کردن می کنند

ج) آنان که هیچکدام از دو کار بالال را انجام نمی دهند

اگر در طبقه اول باشید، می توانید انرژی خلاق خود را به کار بیاندازید. حال این فکرتان می تواند دو صورت داشته باشد، اینکه آگاهانه فکر می کنید، که البته منظور ما مورد اول است یعنی آگاهانه، اختیاری و از روی انتخاب فکر کردن

محققان و پژوهشگران با مطالعه زندگی افراد خلاق، به این نتیجه رسیده اند که راز موفقیتشان قبل از اینکه در هوش و نبوغ آنها باشد، در کار ، کوشش و فعالیت فکری شان است

ما از پتانسیل و نیروی ذهنی فراوانی بر خورداریم که متاسفانه  به این نیرو و انرژی واقف نیستیم و آن را دست کم میگیریمو سعی نمی کنیم که با نیروی تلاش، استعدادهای درونی خود را آزاد کنیم

امروزه سوپر کامپیوتر های پیشرفته، قدرت برابری با انسان را ندارند. مغز انسان بالغ بر 28 میلیاردسلول عصبی دارد که هر سلول عصبی به منزله یک کامپیوتر کوچک عمل می کند، ولیکن با تکیه نکردن بر عامل تلاش، این استعداد خدادادی را هدر می دهیم.

متاسفانه بسیاری از افراد وقتی که در مسئله شکست می خورند، سریعا استعداد خود را زیر سوال می برند، در صورتی که ابتدا باید این سوال را از خود بکنند که آیا تلاش و کوشش لازم را به کار برده اند یا خیر؟ البته نه تلاش و کوشش بی هدف، بلکه تلاشی هدفمند و برنامه ریزی شده، که اگر در عمل، به کار گرفته شود، قطعا به نتایجی قابل قبول خواهید رسید

بعضی از افراد تصور می کنند که ایده ها از مغز نوابغ مانند فواره بیرون میزند، در صورتی که خود نوابغ، غیر از این می گویند. دکتر ویلارد هنر داو که با بیرون آوردن منیزیوم از اقیانوسها به پیروزی در جنگ جهانی دوم کمک کرد، گفت: نبوغ چیزی غیر از کوشش وافر نیست. نوابغی دیگر نیز نظرات مشابهی ابراز داشته اندو تلاش و کوشش در رشد و پرورش خلاقیت مهم است